Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

Σεμινάριο ή Ανάταση Ψυχής;

Λάβαμε και δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο από τους/ τις συναδέλφους που παρακολούθησαν τα σεμινάρια του "Θησέα"

Σε εποχές που όλοι και όλα αμφισβητούνται, αισθανόμαστε προδομένοι, ματαιωμένοι, εξουθενωμένοι επαγγελματικά και προσωπικά, καλούμαστε το Νοέμβριο της προηγούμενης σχολικής χρονιάς να παρακολουθήσουμε ένα τριήμερο σεμινάριο στη Χώρα της Νάξου, βιωματικό, όπως αναφέρεται στην πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος του Κέντρου Πρόληψης «ΘΗΣΕΑΣ ΚΥΚΛΑΔΩΝ», με τίτλο: Ο Εκπαιδευτής σήμερα: νέες συνθήκες, νέες ανάγκες, νέες δεξιότητες.

Με το φόβο της λέξης «βιωματικό», οι περισσότεροι από εμάς ανηφορίζουμε στη Σχολή Ουρσουλινών, όπου το σεμινάριο λαμβάνει χώρα… Οι αγωνίες όλων μας αρχίζουν να παίρνουν σάρκα και οστά. Ποια είναι τα όριά μας σαν εκπαιδευτικοί; Λαμβάνουμε υπόψη μας το κοινωνικό πλαίσιο του σχολείου; Ποιες είναι οι βασικές αξίες; Ποιος είναι ο ρόλος μας ως εκπαιδευτικοί; Αλλά και το βασικότερο: Πώς μπορούμε να είμαστε δημιουργικοί και ευτυχισμένοι από την ίδια μας τη δουλειά; Πότε μπορούμε να πάρουμε χαρά και να νιώθουμε ξεκούραστοι; Οι προβληματισμοί που αναδύονται πολλοί και φαίνονται να αγγίζουν  κομμάτια της καθημερινότητας του καθενός μας, τις προσωπικότητές μας, τη ζωή μας.  Και το σεμινάριο συνεχίζεται και ολοκληρώνεται σε δύο επιπλέον τριήμερα, κατόπιν αιτήματος της ομάδας.

Οι βασικοί άξονες γύρω από τους οποίους κινήθηκε η διαδικασία αφορούσε στα ακόλουθα: